5/18/10

வீர வணக்கங்கள்

சென்ற ஆண்டு ஈழ போர் அதன் உச்ச கட்டத்தில் இருந்த பொழுது,ஒரு தேசிய இனத்தின் நீண்ட நெடிய விடுதலை போர் உலக வல்லாதிக்கங்களின் துணையோடு தோல்வியை நோக்கி நகர்த்த பட்டபொழுது,நான் ஆடாவிட்டாலும் என் சதை ஆடியது...என்னை மிகுந்த வேதனைக்கும்,கோபத்திற்கும்,அவமானத்திற்கும் உள்ளாக்கிய ஈழ போரின் முடிவிற்கு பிறகு நான் எழுதியது.......


தம் மக்களுக்கான பாவ விடுதலைக்காய்
சிலுவையேறிய
நசரேத்தூர் யேசுவைபோல்,
தமிழ் பேசும் மக்களுக்கான விடுதலைக்காய்
பாஸ்பரஸ் ,க்ளஸ்டர் குண்டுகளில்
கருகிய எம் சொந்தங்களே,

"உச்சி மீது,வானிடிந்து வீழினும்
அச்சமில்லை,அச்சமில்லை " என முழங்கும்
பாரதி பாடலின்
சமகால ஈழத்து மொழிபெயர்ப்புகளே,

பாவத்தின் குறி சிலுவை,
ஓர் மரணத்தில் புனிதமானதுபோல்,
சயனைட் குப்பிகளை உங்கள்
தியாகத்தின் முத்தத்தால் புனிதமாக்கிய
எம் இன மாவீரர்களே,

ஆதியின்,எம் இனத்தின்
நிறமாம் கருப்பை
உங்கள் நிறமாக்கி கொண்ட கரும்புலிகளே,

தமிழ் இன பெண்ணின் அழகை,இயல்பை,
பெண்மையை,மொழியை,தாய்மையை
இன்னமும் மிச்சபடுத்தியிருந்த
ஒரே பூகோள பரப்பான ஈழத்தில்
நான் சந்திக்காமல் மறித்து போன
காதலியே,கிழவியே,தாயே,சகோதிரியே,

இறக்கும் தருணம் வரை
மண்ணின்,நம் பெண்ணின்,
மானத்திற்காய் போராடிய,
ஊனப்பட்ட,மரித்த,
எம் பாட்டனே,ஐயனே,அண்ணன் தம்பியே,

திரும்பி எழ,திருப்பி அடிக்க,
காரணம் கூற,
குண்டுகளின் வெடிப்பை,
பீரங்கி தடத்தை,பிணங்களின் புதைப்பை,
அர்த்தத்தோடு மௌனமாய்
உள்வாங்கி கொண்ட
ஈழத்து மண்ணே,

அப்பாவி மக்களின்
மரணத்தின் ஓலத்தை,
இயலாமையின் அழுகையை,
வலியின்,கற்பழிப்புகளின் கதறலை,
பின்னாளின்
புரட்ச்சியின் குரலுக்காய்
சாதகம் செய்து கொண்டிருக்கும்
ஈழத்து காற்றே,

தீக்குளிக்க விரும்பாத அல்லது
தீக்குளிக்க துணியாத அல்லது
தீக்குளிக்க இயலாத,
ஆயிரகணக்கான தமிழக முத்து குமரன்கள் சார்பில்
உங்களுக்கு,
ஜெயசீலனாகிய எனது

வீர வணக்கங்கள்.

1 comment: